Wilgotne zagłębienia międzywydmowe to mokre obniżenia w obrębie nadmorskich systemów wydmowych, ustabilizowane pod wpływem wód gruntowych i opadowych, w obecności wilgociolubnych roślin i mszaków. Występują na ubogich, piaszczystych glebach i mogą okresowo wysychać latem, w zależności od lokalnych warunków wodnych.
Siedlisko to jest wyjątkowo zróżnicowane i dynamiczne. We wczesnych stadiach sukcesji może być niemal pozbawione roślinności, natomiast w późniejszych jej etapach, w zależności od ukształtowania terenu i panujących warunków hydrologicznych, wykształcają się różne podtypy roślinności: halofity pionierskie, roślinność ziołorośli, turzycowiska, torfowiska, mokre wrzosowiska, szuwary, wilgotne murawy oraz zarośla woskownicy i wierzby uszatej. Stopień zwarcia roślinności bywa różny, od luźnego po silnie zagęszczony i często tworzy ona złożone układy z innymi siedliskami wydmowymi.
Wilgotne zagłębienia międzywydmowe to siedliska bardzo unikatowe i wrażliwe, zwłaszcza w Polsce i na Litwie, gdzie zajmują niewielkie powierzchnie. Specyficzne warunki środowiskowe i bogactwo gatunkowe czynią to siedlisko cennym, ale podatnym na zagrożenia, w szczególności na obniżenie poziomu wód gruntowych.
W projekcie LIFE for Dunes PL zajmują 106 ha.