Obszar charakteryzuje się wysoką dynamiką wiatru i sukcesją kilku zagrożonych siedlisk. Jego struktura przestrzenna sprzyja formowaniu się funkcjonalnie powiązanych kompleksów siedliskowych. Ruchome wydmy białe wzdłuż linii brzegowej (2120) przechodzą w wydmy szare (2130) i nadmorskie wrzosowiska bażynowe (2140), siedlisko lokalnie rzadkie. W zagłębieniach terenu występują również wilgotne obniżenia międzywydmowe (2190). Na obszarze zaobserwowano szereg gatunków zagrożonych, należących do różnych kategorii czerwonej listy. Rzadkie rośliny występują zwłaszcza na wilgotnych wrzosowiskach i wydmach (np. rosiczki – Drosera rotundifolia, D. intermedia), z kolei szereg rzadkich porostów można znaleźć na wydmach szarych. W ostatnich dekadach szczególnie na Hiddensee obserwuje się zmiany krajobrazowe – wyspa stopniowo ulega zalesianiu, co negatywnie wpływa na zachowanie cennych krajobrazów otwartych.
