To siedlisko o ograniczonym zasięgu występuje w niewielkich płatach na kwaśnych, ubogich w wapń glebach, zwykle na styku wydm szarych i nadmorskich lasów. Powstaje w wyniku sukcesji i tworzy niskie zbiorowiska krzewinek z dominacją Empetrum nigrum (bażyna czarna) i Calluna vulgaris (wrzos zwyczajny), z udziałem roślin zielnych charakterystycznych dla wydm.
Zbiorowiska te są wyjątkowo wrażliwe na zmiany środowiskowe. Głównym zagrożeniem jest postępująca sukcesja w kierunku siedlisk leśnych – pojawiające się drzewa zacieniają teren, co prowadzi do zaniku gatunków wrzosowiskowych. Płaty siedliska są również narażone na abrazję oraz uszkodzenia mechaniczne spowodowane rozdeptywaniem przez turystów.
Choć wrzosowiska bażynowe zajmują niewielkie powierzchnie wśród ekosystemów wydmowych, mają dużą wartość przyrodniczą jako strefa przejściowa między otwartymi wydmami a lasem. Na terenie projektu LIFE for Dunes PL zajmują zaledwie 6 ha – to jedno z najrzadszych siedlisk wydmowych w regionie.